Obywatelstwo polskie? To prostsze niż myślisz!

Jesteś obcokrajowcem, mieszkasz w Polsce i myślisz o uzyskaniu obywatelstwa? Przeczytaj i zgłoś się do Nas!!

Kwestie dotyczące nabycia obywatelstwa polskiego i jego utraty reguluje ustawa z dnia 2 kwietnia 2009 roku o obywatelstwie polskim (dalej: ustawa o obywatelstwie). Przewiduje ona następujące sposoby uzyskania obywatelstwa:

  • z mocy prawa

  • przez nadanie obywatelstwa polskiego

  • przez uznanie za obywatela polskiego

  • przez przywrócenie obywatelstwa polskiego

Pełnoletni cudzoziemiec nieposiadający nigdy wcześniej obywatelstwa naszego kraju, może starać się o jego uzyskanie w drodze nadania obywatelstwa polskiego lub uznania za obywatela polskiego.

Nadanie obywatelstwa polskiego:

Obowiązująca Konstytucja z 1997 r. przyznaje Prezydentowi RP specjalne uprawnienie dotyczące nadawania obywatelstwa. Głowa Państwa nie jest w tej materii ograniczona żadnymi warunkami, co oznacza, że wedle swojego uznania może nadać obywatelstwo każdemu obcokrajowcowi, bez konieczności spełnienia przez niego jakichkolwiek wymagań, np. dotyczących przebywania na terytorium RP przez określony czas. Nadanie obywatelstwa przez Prezydenta może nastąpić wyłącznie na wniosek złożony przez cudzoziemca.  Osoby zamieszkałe w Polsce wnoszą go za pośrednictwem wojewody właściwego ze względu na miejsce zamieszkania składającego wniosek, a zamieszkałe za granicą – za pośrednictwem właściwego konsula. Wniosek składa się na urzędowym formularzu – osobiście lub korespondencyjne z podpisem urzędowo poświadczonym. W omawianym postępowaniu nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, stąd procedura rozpoznania wniosku może być rozciągnięta w czasie, a oczekiwanie na decyzję głowy państwa może wynieść nawet 2-3 lata. Prezydent nadaje obywatelstwo polskie lub odmawia jego nadania w formie postanowienia. Jest ono ostateczne i nie przysługuje od niego odwołanie ani skarga do sądu administracyjnego.

Uznanie za obywatela polskiego:

Cudzoziemiec, który spełnia określone warunki, może wystąpić o uznanie go za obywatela polskiego. W drodze uznania, o obywatelstwo polskie mogą ubiegać się obcokrajowcy zamieszkujący w Polsce na podstawie określonych zezwoleń, którzy w toku długoletniego legalnego pobytu w naszym kraju zintegrowali się ze społeczeństwem, znają język polski, mają zapewnione mieszkanie i źródła utrzymania, respektują polski porządek prawny oraz nie stanowią zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa. Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o obywatelstwie za obywatela polskiego uznaje się:

  • cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 3 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, który posiada w naszym kraju stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;

  • cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, który pozostaje co najmniej od 3 lat w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim lub nie posiada żadnego obywatelstwa;

  • cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z posiadaniem statusu uchodźcy nadanego w Rzeczypospolitej Polskiej;

  • małoletniego cudzoziemca przebywającego na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, którego jedno z rodziców jest obywatelem polskim, a drugie z rodziców, nieposiadające obywatelstwa polskiego, wyraziło zgodę na to uznanie;

  • małoletniego cudzoziemca przebywającego na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu, którego co najmniej jednemu z rodziców zostało przywrócone obywatelstwo polskie, a drugie z rodziców, nieposiadające obywatelstwa polskiego, wyraziło zgodę na to uznanie;

  • cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie i legalnie na terytorium Polski co najmniej od 10 lat, który spełnia łącznie następujące warunki: posiada zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej lub prawo stałego pobytu, posiada w Rzeczypospolitej Polskiej stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;

  • cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od roku na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z polskim pochodzeniem lub posiadaną Kartą Polaka.

WAŻNE!!! Tytułem prawnym do zajmowania lokalu mieszkalnego może być nie tylko akt notarialny poświadczający własność mieszkania lecz także np. umowa najmu.

Podstawą do uzyskania obywatelstwa w niniejszym trybie jest spełnienie którejkolwiek z przedstawionych powyżej przesłanek. Cudzoziemcowi odmawia się uznania za obywatela polskiego, jeżeli nie spełnia żadnej z nich, a także wtedy, gdy nabycie przez niego obywatelstwa polskiego stanowiłoby zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Obcokrajowiec wnioskujący o uznanie za obywatela polskiego musi znać język polski. Odpowiednią znajomość języka (na poziomie biegłości co najmniej B1) potwierdza stosowny certyfikat, który wydawany jest po zdaniu egzaminu państwowego. Egzaminu nie muszą zdawać osoby posiadające świadectwo ukończenia szkoły (podstawowej, średniej lub wyższej) w Polsce bądź świadectwo ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim.

Postępowanie w przedmiocie uznania za obywatela polskiego wszczynane jest z inicjatywy zainteresowanego. Stosowny wniosek składa się do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamieszkania, wnosząc go na urzędowym formularzu – osobiście lub korespondencyjne z podpisem urzędowo poświadczonym. Do wniosku należy dołączyć odpowiednie dokumenty. Postępowanie w omawianej sprawie, inaczej niż w przypadku procedury nadania obywatelstwa przez Prezydenta RP, musi zamknąć się w odpowiednich ramach czasowych. Wydanie decyzji powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki. Jeśli sprawa okaże się szczególnie skomplikowana, czas jej załatwienia może ulec wydłużeniu do maksymalnie dwóch miesięcy. Od decyzji wojewody (działającego jako organ I instancji) przysługuje odwołanie do organu II instancji, którym jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Odmowną decyzję ministra można z kolei zaskarżyć do sądu administracyjnego. 

Łukasz Nagórski

USPP WPiA UKSW

Chcesz wiedzieć, która z przedstawionych dróg do uzyskania obywatelstwa będzie odpowiednia w Twoim przypadku?

Potrzebujesz wskazówek lub pomocy w wypełnieniu wniosku?

Nie wiesz jakie dokumenty złożyć?

Zgłoś się do NAS!!!

Poradnia Prawna WPiA UKSW

Ul. Wóycickiego 1/3, bl. 17

01-938 Warszawa

Telefon: 22 569 97 30

poradniaprawnawpia@uksw.edu.pl

2 thoughts on “Obywatelstwo polskie? To prostsze niż myślisz!

  • 18 lipca 2018 at 11:31
    Permalink

    Wychodzi na to że uzyskanie obywatelstwa w Polsce nie jest takie trudne…

    Reply
  • 19 lipca 2018 at 13:45
    Permalink

    Coś ostatnio dużo u nas obsokrajowców. Szczególnie z Ukrainy ale też i bardziej orientalnych. Nie wiem czy rozdawanie im obywatelstw to najlepszy pomysł…

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *